Je kan maar beter weten wat je te wachten staat!
Na een heerlijk ontbijt zijn we om acht uur vertrokken voor de eerste game-drive van die dag. We gingen naar Tsavo West, er waren niet zo veel dieren te zien. Wel kwamen we heel dichtbij twee giraffen en zagen we een hele grote alleen levende mannetjes olifant. Ali zei dat hij wel 7 ton zou kunnen wegen. Het was een erg imposant gezicht, dat beest op de Afrikaanse scene. Het lijkt wel een documentaire van Discovery. Natuurlijk zagen we ook de nodige aantallen antilopen. Daarna gingen we naar de Mzimi-bronnen waar een groot aantal krokodillen en nijlpaarden leefden. Het is een reservaat waar je in kunt lopen. We kregen alleen wel een gewapende gids mee, voor het geval dat één van die toch wel gevaarlijke dieren het in zijn kop zou halen iets te dichtbij te komen. Tijdens de wandeling zag Piet een kleine krokodil tussen de wortels van een boom liggen. Hij lag op z'n gemakkie in de halfschaduw en keek naar wat er allemaal gebeurde. Eindelijk een krokodil waar je niet bang voor hoeft te zijn (denk ik). In het park was ook een onder water-observatieruimte, met wat geluk zouden we daar de nijlpaarden zien zwemmen. Kennelijk hebben wij meer mazzel in de liefde want kijken naar nijlpaarden die zwemmen ging even niet door. Er zat wel veel vis, dus hebben we toch nog wat gezien. Hop, in de safaribus en weer verder naar het volgende park. Eerst even eten in de Kilaguni Lodge. Het was weer eens voortreffelijk, het eten maar ook zeker het uitzicht. We aten op een terras met uitzicht op twee waterpoelen waar weer de nodige beesten aan het drinken en eten waren. Zelfs giraffen en struisvogels. Natuurlijk ook apen, zebra's en diverse soorten antilopen en gazellen. In die lodge hebben ze ook huisdieren. Een heel aantal maraboe's, grote vogels die om half twee werden gevoederd. Hele stukken vlees, compleet met bot gingen die grote keelzakken in. Erg speciaal om te zien, zeker van zo dichtbij. Het was wel niet helemaal alsof het in het wild was, maar toch. Toen we vertrokken ging er een extra passagier mee. Een gewapende militair. Onderweg naar Amboseli werden nog wel eens toeristenbusjes overvallen door Tanzaniaanse stropers. Die hadden het dan even niet voorzien op leeuwen of olifanten, maar op toeristen die vast wel geld en/of juwelen bij zich hadden.
Onderweg stopten we bij een Masai dorp. Daar mochten we, na betaling van 3500 KES, het dorp bezichtigen en foto's maken van alle dorpsbewoners, behalve als ze dat zelf niet wilden. Die mensen leven wel op een aparte manier, helemaal zonder luxe nog zoals hun voorouders eeuwen geleden. Ze waren afhankelijk van hun rang binnen de gemeenschap versierd. Als bijvoorbeeld een man een leeuw had gedood werden zijn oorlellen versierd. Zo erg dat er hele gaten in zaten, de hoofdman van het dorp had een gat zo groot dat een hoesje van een fotorolletje er in paste. Dat droeg hij dan ook met gepaste trots. De mensen zijn wel op een hele aparte manier gekleed, allemaal in het rood of tinten daarvan zoals donker oranje. Die kleuren schrikken de leeuwen af, daar hebben zij als veehoeders natuurlijk erg veel mee te maken in het open veld. Na toch maar geen souvenir zoals een vouwspeer te hebben gekocht gingen wij weer verder met onze reis. Onderweg zijn we nog bij een plaats gestopt waar vijfhonderd jaar geleden een vulkaan is geëxplodeerd. En dus echt ontploft, van de vulkaan was niets meer over, wel was een heel groot stuk land overspoeld met lavastromen. Van een afstandje leek het alsof hele stukken aarde waren omgeploegd, maar bij nader inzien bleek het lava te zijn. Leuk was wel dat ook de natuur ook hier weer grond aan de voet krijgt, weliswaar door slechts één struikje in het hele lavaveld, maar het begin is gemaakt. Na een snelle rit over de A103 (gemaakt van los zand en keien) zijn we aangekomen in de Kilamanjaro Buffalo Lodge. We konden afscheid nemen van onze bewaker zonder hem gelukkig nodig te hebben gehad. Natuurlijk adres gevraagd en foto gemaakt. De kamers in de lodge zijn allemaal aparte hutten, gelukkig zijn deze van steen en hebben ze gewoon elektriciteit en warm en koud stromend water, een hutje zoals de Masai hoef ik niet. Lekker gegeten en toen naar een plek in de lodge waar een voederplaats is gemaakt voor honeybugs en hyena's. De eersten hebben we gezien, het zijn een grote soort dassen. Op de hyena's hebben we maar niet gewacht, het is een partij koud op de savannen van Afrika. Dus gauw onder de wol, bovendien moeten we morgen weer op tijd op voor onze volgende game-drive.
Dit reisverhaal is geschreven door Piet en Marian de Vaan. Op hun website, Globetrekker.nl, kan je nog veel meer leuke reisverhalen lezen.
Dit reisverhaal werd geplaatst met toestemming van Piet en Marian de Vaan. Op hun website, Globetrekker.nl, kan je nog veel meer leuke reisverhalen lezen.