Je kan maar beter weten wat je te wachten staat!
Een wereldwonder de “Ngorongoro” in deze krater leven ontzettend veel dieren. We zagen twee leeuwinnen met acht welpen die nog maar net hun oogjes open hadden. Toen we ze ontdekten stonden we alleen met onze auto van dit bijzondere schouwspel te genieten. De “moeders” gingen zo lief met hun kroost om. De welpjes maakten allerlei bokkensprongen op de poten en de hals van moeder leeuwin. Het melkgebit van de welpjes is nog niet stevig genoeg om de huid van de herbivoren te verscheuren en de welpjes worden getraind door hun moeder Simba, en ze leren spelende wijs hoe ze een prooi moeten doden. Na 15 maanden hebben de welpjes hun echte gebit. Zodoende zijn de eerste maanden voor de welpjes dus meer een soort speelkwartier. Dan zie je ze springen van opwinding op het nog warme lichaam van een prooi die door moeder is gedood.
Aangezien de krater niet al te groot is en de meeste toeristen wel over een verrekijker beschikken en uiteraard de gidsen goede ogen hebben zien ze vaak al in de verte een auto stilstaan of belangrijke dieren, meestal een van de "BIG FIVE", olifant, luipaard, buffel, neushoorn en leeuw. Zo kwamen van alle kanten acht landrovers aanrijden om ook van dichtbij van deze dieren te kunnen genieten. Of van de neushoorn die we zagen met een pasgeboren jong, dat was wel zo uniek, we genoten enorm. Moeder neushoorn houdt echt goed rekening met de kleine, zodra deze ging liggen, bleef ze bij haar staan. Ging ze weer staan en lopen, liep moeder weer met haar mee. Vader neushoorn had al een grote voorsprong op vrouw en kind en liep een greppel in. Daarna zagen we hem jammer genoeg niet meer. Neushoorns in het wild zijn zeldzaamheid. En als je ze tegenkomt is dat zo uniek, deze “oerdieren” zijn een klasse apart. De krater met zijn uitgestrekte grasvlakte, z’n bomen, heuvels en het grote meer in het midden, vormen een waar dierenparadijs. Een gigantische caldera. De kraterwanden rijzen steil omhoog tot ongeveer 600 meter vanaf de bodem. Riviertjes en bronnen voeden er een moerasgebied en een sodameer. Voor het overige varieert het landschap van droog, open grasland tot struikgewaszones en dicht loofbos. Hier leven diverse roofvogels, gnoes, zebra's, gazellen, hyena’s, olifanten, jakhalzen, luipaarden, cheetah's, buffels, nijlpaarden, neushoorns, leeuwen en elanden. De grappige warthog loopt altijd met zijn staartje omhoog, we noemen hem de telefoonman. Een gezinnetje bij een hol is leuk om te zien, de vrouwtjes gaan eerst naar binnen gevolgd door de kids en het mannetje komt als laatste. Hoewel zijn uiterlijk niet zo florissant is, is het een grappig dier als je ziet hoe hij over de savanne loopt of op zijn knieën zit te eten.
Giraffen kom je in de krater niet tegen. De krater op zich verveelt ons nooit en als we in Tanzania zijn genieten we twee volle dagen van dit spectaculaire wereldwonder de "Ngorongoro Crater". Bij de bronnen is er gelegenheid om je lunchpakket te verorberen, maar pas op voor de wouw, dit is een roofvogel bij uitstek. Neem je buiten de auto een broodje uit je lunchbox dan kan het zijn dat de wouw sneller is dan het licht en in een vloeiende vliegbeweging het broodje met zijn scherpe snavel zo uit je handen graait. Wees dus voorzichtig er zijn dankzij wat eigenwijze toeristen al enkele ongelukken gebeurd. De krater achter ons latend beginnen we aan de tocht van een half uur op weg naar boven. Op de rand van de krater heb je verschillende lodges en een campsite. In het kamp waar we bij het kampvuur gezellig zaten na te praten hebben we een aardvark met babies en een hyena op nog geen 2 meter afstand kunnen aanschouwen onze gids moest de hyena wegjagen.
De Ngorongoro Krater heeft duidelijk een diepe indruk nagelaten op Joke en Philip. Op hun website kan je nog meer verslagen terugvinden van bezoeken aan parken in het prachtige Kenia.
Dit reisverhaal werd geplaatst met toestemming van de auteurs. Op de website van Joke en Philip kan je de rest van hun reisverhaal rustig bekijken!